บทที่ 96 เสียงอ้อนวอนของซูเหยี่ยนจื้อ
ซูเหยี่ยนจื้อลุกขึ้นยืนทันที แผ่นหลังของเขาเย็นวาบ จิตใจปกคลุมไปด้วยความกลัวอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
“เจ้าจะไปที่ใด” ฮูหยินผู้เฒ่าเห็นเขาหันหลังจะเดินหนีไปที่อื่น จึงเอ่ยเรียกเอาไว้
“ห้องบรรพชน” เขาเดินเร็วจนแทบจะเรียกได้ว่ากลายเป็นวิ่งแล้ว
ซูเหยี่ยนจื้อรู้ดีว่า ต่อให้เขาเข้าไปในห้องคลอดก็ไม่อาจ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทนำ
2. บทที่ 2 เลิกเสแสร้งได้แล้ว
3. บทที่ 3 ผ่านความตายมา นิสัยจึงเปลี่ยน
4. บทที่ 4 ยืมจมูกคนอื่นหายใจไม่ใช่เรื่องดีนัก
5. บทที่ 5 มาขอโทษตระกูลหลี่
6. บทที่ 6 มิใช่ว่านางเสแสร้งอีกเล่า
7. บทที่ 7 ทำไมถึงไม่พากลับไปด้วย
8. บทที่ 8 ข้ารวยเพียงนี้เลยหรือ
9. บทที่ 9 ไม่รู้ว่าผู้ใดปากเก่งกว่ากัน
10. บทที่ 10 ถูกปฏิบัติต่างกัน
11. บทที่ 11 ให้ญาติผู้พี่เจ้าพาไป
12. บทที่ 12 ข้าเข้าถูกห้องหรือไม่
13. บทที่ 13 อย่าได้ทำตัวไร้มารยาท
14. บทที่ 14 ต่อไปเรื่องของเจ้าก็จัดการเสียเอง
15. บทที่ 15 สั่งตัดชุดให้ทุกคน
16. บทที่ 16 งานเลี้ยงน้ำชาในจวนกั๋วกง
17. บทที่ 17 ญาติผู้น้องของเจ้าช่างน่าสงสารนัก
18. บทที่ 18 ข้าหรือที่ก่อเรื่อง
19. บทที่ 19 ข้าคิดว่าเจ้าจะใจกล้ากว่านี้เสียอีก
20. บทที่ 20 เสียขวัญไม่รู้กี่รอบ
21. บทที่ 21 ถึงกับฝึกวรยุทธ์เสียครึ่งคืน
22. บทที่ 22 สวมหมวกคลุมหน้าเสีย
23. บทที่ 23 เหตุใดนางถึงไม่คิดจะมอบให้เขาบ้าง
24. บทที่ 24 ดวงชะตาดอกท้อ
25. บทที่ 25 กำลังวางแผนจับคู่ให้
26. บทที่ 26 งานเลี้ยงน้ำชาในวังหลวง
27. บทที่ 27 เจ้าไม่คิดจะแสดงฝีมือหรือ
28. บทที่ 28 เจ้าตะกละเพียงนี้เชียว
29. บทที่ 29 เจ้าอยากได้สามีกำพร้า?
30. บทที่ 30 มิใช่ว่ารังเกียจข้าหรือ
31. บทที่ 31 ตั้งแต่เมื่อใดที่เจ้าเปลี่ยนไป
32. บทที่ 32 ข้าไม่อยากได้เป็นพี่สะใภ้
33. บทที่ 33 นางใจกล้ากว่าเจ้าอีก
34. บทที่ 34 นางเหมือนลาโง่
35. บทที่ 35 คนอื่นได้ ทำไมข้าไม่ได้
36. บทที่ 36 เจ้าเข้าห้องตำราของญาติผู้พี่ได้อย่างไร
37. บทที่ 37 เจ้าไม่รู้จริงหรือว่าแกล้งโง่กันแน่
38. บทที่ 38 หากนางได้ฟังอาจจะจำเรื่องเก่าได้
39. บทที่ 39 จะให้พวกเราตายไปพร้อมนางหรือ
40. บทที่ 40 ขอย้ายออก เพื่อให้ทุกคนรอด
41. บทที่ 41 จะต้องได้รับความเป็นธรรม
42. บทที่ 42 เจ้าไม่เชื่อใจข้า
43. บทที่ 43 ต้นไม้ของลูก
44. บทที่ 44 คุณหนูเถียนป่วยใกล้ตาย
45. บทที่ 45 นางเข้าได้ ข้าถึงเข้าไม่ได้
46. บทที่ 46 สมบัติบุตรกำพร้าผู้ใดจะได้ไป
47. บทที่ 47 เดินทางไปเจียงหนาน
48. บทที่ 48 นางถูกลู่อ๋องหลอกใช้
49. บทที่ 49 จะไม่ลงมือทุบตีคุณหนูของข้าใช่หรือไม่
50. บทที่ 50 อยากค้าเกลือ
51. บทที่ 51 คืนข้ามปีควรมีแต่รอยยิ้ม
52. บทที่ 52 อยู่กับหนูให้นานกว่านี้หน่อย
53. บทที่ 53 เจ้าคือโชคชะตาของข้า
54. บทที่ 54 หลี่หลิวอวี้ไม่สมหวัง
55. บทที่ 55 พี่ชายข้าอยากพบเจ้า
56. บทที่ 56 หรือต้องให้ข้าสาบาน
57. บทที่ 57 งานชมดอกเหมยบาน
58. บทที่ 58 นางกล้าแต่งเรื่องหรือ
59. บทที่ 59 ถูกตลบหลัง
60. บทที่ 60 ข้าบอกให้ท่านรีบเร่งเดินทาง
61. บทที่ 61 พบมือสังหารระหว่างทาง
62. บทที่ 62 เพียงแค่สงสัยนาง
63. บทที่ 63 ถูกท่านย่าจับได้
64. บทที่ 64 จะได้ไม่ถูกไออัปมงคลถูกตัว
65. บทที่ 65 กินยาผิดมาหรืออย่างไร
66. บทที่ 66 นางเห็นด้วยกับท่านหรือ
67. บทที่ 67 ข้าจะแต่งนางเป็นภรรยา
68. บทที่ 68 ครอบครัวท่านเห็นด้วยแล้วหรือ
69. บทที่ 69 ถูกคุมตัวไปสอบสวน
70. บทที่ 70 เล่อฝูกงจู่
71. บทที่ 71 เจ้าอยากได้รับใบรับรองค้าเกลือหรือ
72. บทที่ 72 นางนำเกลือมูลค่าสูงมาละลายน้ำเล่น
73. บทที่ 73 ราชโองการประหลาด
74. บทที่ 74 ทิ้งไว้เพียงจดหมาย
75. บทที่ 75 เห็นถึงความลำบากใจของข้า
76. บทที่ 76 ข้าเองก็ยินดีที่จะทำ
77. บทที่ 77 เตรียมพาหลานชายมาให้รู้จัก
78. บทที่ 78 มาพักที่จวนตระกูลซู
79. บทที่ 79 โผล่กลับมาด้วยสภาพที่แทบดูไม่ได้
80. บทที่ 80 ยอมใจอ่อน
81. บทที่ 81 ข้าขอไม่แต่งเสียดีกว่า
82. บทที่ 82 หมู่บ้านชนบท
83. บทที่ 83 เจ้ามีสิ่งใดคู่ควรกับข้า
84. บทที่ 84 ขอให้องค์รัชทายาทช่วยเหลือ
85. บทที่ 85 มาเยือนตำหนักบูรพา
86. บทที่ 86 ท่านไม่อยากเห็นนางเติบโตหรือ
87. บทที่ 87 แนะนำคนตระกูลซูให้ทำการค้าผ้า
88. บทที่ 88 ราชโองการมาถึงหมู่บ้านชนบท
89. บทที่ 89 หมู่บ้านแบบอย่าง
90. บทที่ 90 ส่งสินสอดไปจวนตระกูลซู
91. บทที่ 91 เจ้าบ่าวนั่งอยู่ในเกี้ยว
92. บทที่ 92 ข้าไม่ปล่อยให้เจ้าเข้าห้องหอแน่
93. บทที่ 93 พาเขยใหม่กลับบ้านเดิม
94. บทที่ 94 คิดจะขุดต้นเหมยมาปลูก
95. บทที่ 95 แข็งใจไว้เจ้าค่ะ
96. บทที่ 96 เสียงอ้อนวอนของซูเหยี่ยนจื้อ
97. บทที่ 97 บทสรุป
98. บทที่ 98 ตอนพิเศษ
ย่อ
ขยาย
